หนีน้ำ 2011 จำไม่มีวันลืม T_T
posted on 25 Nov 2011 06:53 by timo in Dairyไม่ได้อัพนานเลยยย
ช่วงนี้หายไปเพราะวุ่นวายกับน้ำท่วมมากกกก
บ้านทั้งสองหลังน้ำท่วมหมดเลย ทั้งรามอินทราและสายไหม (ฮือ)
ไม่ได้ท่วมแบบเล่นๆ ท่วมหนักเลยล่ะ...
ถึงขนาด สายไหม รามอินทราแทบจะเป็นเมืองร้างง
เรื่องมันเกิดเมื่อต้นเดือนเลย วันที่ 1 - 2 เนี่ยแหละ
ตอนแรกรามอินทรายังท่วมแค่น่องแต่สายไหมก็ท่วมเยอะแล้ว
แบบว่ารถเข้าไปไม่ได้เลย ได้แต่รถใหญ่ พอดีวันนั้นนัดกับช่างขนเปียนโนไว้
แทบจะร้องไห้... ได้วันนัด ทั้งที่จองเป็นเดือนๆๆ มาตอนน้ำท่วม
ต้องนั่งบุกเข้าไปในสายไหมกับน้องและคุณโอ
พอแท็กซี่มาส่งกลางทาง เพราะเข้าไปข้างในต่อไม่ได้แล้ว..
ก็ต้องยืนแช่น้ำกัน โบกรถคันใหญ่ๆเข้าไปอีก รถที่โบกเข้าไปก็เป็นรถยกแหละ
แตเค้าก็ไปส่งถึงกลางทางเท่านั้นน หุหุ...
สภาพ รถยกขาไป - รถเปียนโนขากลับ
ขอบพระคุณคุณแฟนจริงๆที่มามาร่วมหัวจมท้ายด้วยกัน
ไปยกเปียโนกันทั้งน้ำท่วมๆ ต้องขอบคุณบริษัทรถเปียโนมาก
ที่มาเจอเราแช่น้ำกันอยู่กลางทาง (ฮืออ โครตโชคดี)
แล้วก็พาลุยน้ำกลับด้วย ทั้งๆที่ไม่รู้ว่ารถจะดับรึเปล่า เสี่ยงอย่างแรงงง
ขากลับจากที่สายไหม มีคนแช่น้ำขอติดรถขึ้นมาด้วย T_T
พอกลับมาจากที่สายไหม ก็นอนตาย กลับมาแพคของที่รามอินทรา เครียดแมว
ฝากแมวไปแล้ว แยกเป็น 2 ทีม แมวเยอะ ฝากไป 4-5 วัน จ่ายไป 4 พัน (แกล่บๆ)
ที่จริงฝากแมวก่อนน้ำจะท่วมแว๊บนึงเอง ดันท่วมพอดี
เลยเตรียมตัวไม่ทันเลย น้ำมาไว ขึ้นไวมากกกๆๆ
สุดท้าย นั่งสูบน้ำออกกับน้อง และอาที่บ้านกันจนหน้าเขียว
ยกของ แพคของไป สูบน้ำกันไป 2 -3 วัน แทบจะหน้าเขียวเลย นอนน้อย
นึกภาพอิทิมี้ตัวเตี้ยๆ กับน้องชายตัวแห้งๆ ความสูงไล่ๆกัน
นั่งยกของ แพ็คของ คลุมของ เอาโซ่หนักหลายกิโลมาล่ามตู้ ดันตู้
ตอนนั้นหลังแทบหักมากก แทบจะลืมไปแล้วว่าตัวเองมีปัญหาที่กระดูกก้นกบ
เวลาคนเราจะหนีตาย พลังที่ซุกซ่อนอยู่ข้างในมันเผยออกมา 555
คุณแฟนก็มาช่วยยกของ พาไปหาคอนโดที่เลี้ยงสัตว์ได้
โชคดีมากก ที่ตามหาจนได้ในเวลาสั้นๆ วันที่น้ำถึงเอว (3วันถึงเอว เร็ววมั้ยยยละ)
ตอนเช้า คุณโอก็เอาเรือกับรถกระบะมารับ โฮฮฮฮ พระเอกมากก
เจ้าชายขี่ม้าขาวในยุคน้ำท่วมแท้ๆ เห็นเรือแล้วจะร้องไห้เลย
คนแก่แถวบ้านเห็นเรือที่แฟนจ้างมา ถึงกับตระโกนว่า "ทหารร เอาเรือมาช่วยเราแล้ววว "
...อยากจะขำนะ แต่ก็สงสารเลยขำไม่ออก
ในวินาทีนั้นเรือเปรียบดั่งยานพหนะเทวดาจริงๆ
รถเฟอร์รารี่กูก็ไม่สน กูจะเอาเรือ T__T
บ้านข้างๆจ้างสิบล้อให้เข้ามายกของหนีน้ำด้วย
แต่ซอยเราท่วมเยอะ สิบล้อยังจะเข้าไม่ได้ ในวินาทีนั้น แฟนดิฉันตัดสินใจถูกต้องมากๆ
(นี่สิ พ่อของลูก *_*)
แต่พี่ที่มากับเรือและรถกระบะ 2 คน ที่แฟนจ้างมา
เป็นคนจากบริษัทขนย้ายของ แบบว่าสุดยอดดดมากกก
เอาทีวี คอม เครื่องใช้ไฟฟ้ามาห่อที่กันกระแทกแล้วแบกขึ้นเรือ
ทำงานกันเร็วมากก ไอ้เราก็รีบมาก ยัดของใส่ถุงดำมันให้หมดๆๆๆ
ณ วันนั้นน้ำก็ขึ้นเร็วมาก แทบจะแข่งกับเวลาไม่ทัน
แต่ก็ทันนน ฮู้ววว
ขนไปมันแทบทุกอย่างที่ใช้ได้ บ้านแมว กรงแมว สารพัดดด แมวอีก 5 ตัวด้วย
แล้วเวลานั้นก็ดีอย่างด้วย ที่เช่าคอนโดทิ้งไว้ก่อน โฮฮฮ มีที่หนีน้ำ
พอมาถึงคอนโดเอาของมาไว้ น้องเราหลับเป็นตาย (รึเป็นลมก็ไม่รู้)
เราดันลืมซองเงิน + กระเป๋าตังค์ ไว้ที่บ้าน... แทบจะร้องไห้
คุณโอแทบจะตบกระบานแยก ก็เลยต้องกลับไปที่บ้านอีกครั้งงทันที
แต่ก็ดีที่กลับไป จะได้ไปจัดของอีกหลายๆอย่าง....T_T
แต่พอกลับไป แค่ชั่วโมง+2ชั่วโมงเอง น้ำขึ้นอย่างเยอะ
ต้องเดินจากต้นปากซอย ลุยน้ำเข้าไปในซอยหมู่บ้าน
กรรมของคนขี้ลืม ลากแฟนไปด้วย ไปเดินแช่น้ำกลางแดดเปรี้ยงๆ
อย่างกับหนังซอมบี้ไม่มีผิด TAT
รู้สึกตอนนั้นเหมือนจะเป็นลมเลยมั้ง ... น้ำก็เลยเอวแล้ว เร็วมั่กกก
กลับไปหาของแล้วก็ยกของขึ้น แพคขออีกนิดหน่อย
แล้วก็ลุยน้ำกันกลับ หวาดเสียวงูฉกหรือเหยียบแก้วมากกก
ถ้าเหยียบแก้วมา เลือดคงไปกับน้ำหมดตัวตายตรงนั้น..
ขอบคุณคุณลุงที่ให้รถออไปถนนใหญ่ตอนขากลับ
รู้สึกเหตุการ์ณครั้งนี้มัน...เหมือนเข้าไปอยู่ในหนังหรือในเกมส์เลย
คือลำบากแบบที่เกิดมาไม่นึกว่าจะมาเจอเหตุการ์ณแบบนี้
คนต่างจังหวัดอาจจะชินกับภัยพิบัตรแล้ว แต่มันเกิดขึ้นในกรุงเทพ..
ซึ่งเกิดมา 22 ปี ไม่เคยเจอแบบนี้เลยซักครั้งงง แล้วมันก็เกิดขึ้นจริงๆด้วย
แต่ถึงจะเจอแต่เรื่องแย่ๆ แต่เห็นน้ำใจของคนไทย หรือคนประสบภัยด้วยกัน
แล้วมันซึ้งใจจริงๆนะ โชคดีที่ตอนเราลำบากเจอแต่คนดีๆช่วยเหลือ
คิดว่าหลายๆคนเจอเหตุการ์ณครั้งนี้แล้วคงจะโชกโชน เจนโลกขึ้นเยอะเลย
มีทั้งคนที่ตัดสินใจหนีน้ำ ไม่เครียด คนที่เอาตัวรอดไม่สนคนอื่น คนที่ช่วยเหลือคนอื่น
คนที่มีสติ และไม่มีสติ บางคนก็เลือกที่จะอยู่บ้าน
แบบเพื่อนเราคนนึง เลือกที่จะอยู่บ้าน ตอนนี้ขับเรือได้แล้ว 555
เหตุการ์ณนี้ทำให้เรารู้สึกจริงๆ ว่าใครดีต่อเรา ใครมีสติไม่มีสติ อะไรยังไง
บางคนมีสายเลือดเดียวกันไหลเวียนอยู่ กลับทิ้งกันหน้าตาเฉย
บางคนโตแต่ตัวสมองไม่โต โตจนแก่มาเกือบครึ่งชีวิตแล้วไม่รู้จักรอบคอบอะไรเลย คิดไม่เป็น
บางคนทั้งที่รู้จัก ก็ไม่ให้ความช่วยเหลือกับคนอื่น กลัวตัวเองลำบากด้วย ทำเฉยเมย
บางคนเหมือนจะมีสมอง จบการศึกษาดี แต่ก็เห็นแก่ตัว
บางคนไม่ได้จบจากการศึกษาที่ดี อาชีพไม่สวยหรู แต่กลับมีน้ำใจงามมาก
คนที่เรามองหน้าแล้วไม่อยากยุ่งด้วยก็กลับเป็นคนที่ คอยยิ้ม ซักถาม ช่วยเหลือเรา
คนเรารู้คุณค่ากันได้ตอนลำบากเนี่ยแหละ
อาจจะดูเหมือนเว่อร์ แต่ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์จริงๆ
ที่ทำให้เจอแต่เรื่องดีๆ เหตุการ์ณครั้งนี้ยังเจอแต่เรื่องฟลุ๊คโชคดีตลอด
ทำให้เราคิดได้ว่า เราไม่ได้อยู่คนเดียวแหละ ขอบคุณป๊ากับแม่และสิ่งศักดิ์สิทธิ์อื่นๆนะคะ
ไม่เสียแรงที่ประพฤติตัวดี ไม่เบียดเบียนชาวบ้าน ฮา
Tags: น้ำท่วม, รามอินทรา, สายไหม, หนีน้ำ6 Comments
