★TIMO★

หายไปหนึ่งวัน...

เมื่อคืนประสาทกิน เกิดเรื่องนิดหน่อย

มีอะไรที่คิดหลายๆอย่าง อยากจะพูดหลายๆอย่าง

ให้ใครสักคนฟัง สุดท้ายก็พึ่งได้แต่หนังสือของแม่

.

.

เมื่อคืน..สติแตกจนวิ่งเอานิตยสารไปเผา

แต่ด้วยความ ลมบ้าเอ๊ย.. กับ กระดาษดีเกิน..

เผาไม่ติด มอดแค่ปลายๆสันๆ..

นั่งคิดในใจ เอาน้ำมันมาราดดีกว่า...ไม่ก็เอาใบไม้แห้งมาใส่เยอะๆ

แต่พอโยน หน้าของ GHOST เปิดออกมา..

เราก็ร้องไห้หนักขึ้นอีก

เรารักพวกเขามาก และคิดว่าทำอะไรอยู่

ถึงจะลงกับสิ่งของรึเป็นการตัดสินใจอะไรซักอย่าง

มันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย

ทำไปใช่จะสบายใจขึ้น

แล้วก็นั่งร้องไห้ตบยุงต่อไปอีกในสวน

.

.

คำพูดหลายๆคำยังเป็นเสียงกังวาลอยู่ในโสตประสาท

เริ่มต้นใหม่กันมากี่ครั้งกันแล้วนะ

ไม่เห็นจะมีอะไรดีขึ้นเลย

เจ็บช้ำยิ่งกว่าเก่า เมื่อรู้

จะไม่ทำอีก ชั้นรู้แล้ว(เว้ย)

.

.

.

ร้องไห้แบบมาราธอน

เย็นจนดึกๆ ตี 1 กว่าๆ คิดอะไรไปร้องไห้ไป

ปวดหัวสุดๆ

แต่ช่างมันร้องไห้ทีไรก็เป็นแบบนี้

.

.

แล้วก็หลับ..

ตื่นมาตี 2 ทรมาณเหมือนหัวจะแตกออกมาเป็นเสี่ยงๆ

ร้องหรือพูดอะไรก็ไม่ออก

คิดอยู่ว่า สงสัยกำลังจะเส้นเลือดในสมองแตก..หรอ ?

เอางั้นก็ได้...ดี ตายไปเลยดีกว่า

เลยพยายามกัดผ้าห่มปวดอยู่ทั้งคืน..นอนไม่หลับเลย

ปวดมาก.. ปวดจนแทบตาลาย ปวดจนหมดแรง

พอตอนประมาณตี 5 ครึ่งกว่าๆ..

มันหายปวดน้อยลงทีละนิด...

กูยังรอดหรือนี่ ??

..

เหนื่อย เพลียมาก เลยต้องหลับไปอีก

โชคดีที่เมื่อคืนมีแมวนอนอยู่บนเตียงด้วย 3 ตัว

เราเองก็ไม่ได้เจ็บปวดคนเดียว พวกมันก็อยู่ด้วย ถึงจะเป็นแค่แมว

อย่างน้อยก็อุ่นใจละวะ ยมราชจะมาเมื่อไหร่ มันคงขู่ใส่อากาศให้รู้

.

ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว..

ทัศนคติต่างไปจากเดิมนิดหน่อย

แต่ไม่ได้เข้มแข็งขึ้นอะไรเลย

...

.

ทั้งที่อยู่ไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย ทนอยู่

แต่เพราะรู้ว่าตายไปอาจจะมีใครร้องไห้

(ที่จริงมันก็ร้องกันแค่ช่วงเดียวแป๊บๆ)

เลยพยายามนึกความฝันที่ไร้สาระดู..อืม

อยู่ต่อๆๆ...เหอๆๆ

.

.

.

ขอเศร้าซักเอนทรี่ละกัน รู้สึกว่ามันเอามาอ่านได้อีก

จะได้ไม่ต้องลืม จะได้ไม่ทำอีก