timo

แต่คาดว่ามันจะ ค้นพบมากในประเทศไทย ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้บ้านเราเลยเหมือนประเทศโลกที่ 3
ไม่พัฒนา... จะพัฒนาก็แต่บางเรื่อง... ซึ่งคิดว่า  " ฮู๊ยย คนไทยเก่งจัง ทำไมเก่งแต่เรื่องแบบนี้นะ "
ขอยกตัวอย่าง อย่างหนึ่งที่เราไม่ชอบมากๆ ซึ่งเราก็เคยเป็นบ่อย จะเคยทำกับคนรอบข้าง..
แต่ก็ยังมีสามัญสำนึก ทำแล้วมันก็รู้สึกทุเรศๆตัวเองพิกล  ซึ่งตอนนี้ไม่ทำแล้ว

นั่นคือ ...คนอื่นเค้าว่าแล้วหาว่าเค้าผิด

เราเคยเป็นเหมือนกันค่ะ ยอมรับ แต่ไม่ถึงขั้นร้ายแรง ฟึดฟัดๆๆ
ซึ่งไม่รู้มันติดมาจากไหน ซึ่งจากการคาดคะเนแล้ว พบมากในประเทศเรา  จนใกล้เป็นนิสัยหลัก
เพราะแม้แต่นักการเมือง ผู้หลักผู้ใหญ่ จบปริญาเอกมันก็เป็น ........ 

มาดูไอ้ที่เราเป็นดีกว่า ระดับไม่ร้ายแรงมาก 
แต่อาจจะดูร้ายแรงกับคนที่มีนัดกับเรา เพราะมันแสนจะทรมาณ 555555
เราเป็นคนชอบไปไหนทำอะไรสาย ไม่รู้ว่ามันติดมาจากไหน เอาง่ายๆ
หนึ่ง เราเป็นคนแต่งตัวนาน สองคือ ตื่นสายเป็นนิจ ชอบทำไรเชื้องช้าเยี่ยงฉันเป็นเจ้าหญิง
ซึ่งมันเป็นนิสัยแย่ติดลบมากๆของเรา แล้วยิ่งแต่งหน้าแต่งตายิ่งนานนนนนนนนนน เข้าไปใหญ่
พอเพื่อนโทรถามมันก็จะเป็นดังนี้ค่ะ 

[** เพื่อนนามแฝง S , เพื่อนนามแฝง P **]

S โทรเข้ามาหาเรา

S :  อยู่ไหนแล้ว ทำไมช้าจังวะ
เรา : ใกล้แล้ววว ถึงเมเจอร์แล้ว
(**แล้วแต่ความกลัวเพื่อน บางทีมันบอกสถานที่อื่นบ้าง)
S : จริงหรอ..... มึงอยู่ซอยหน้าบ้านใช่มั๊ย
เรา : ป่าวจริงนะ ขึ้นรถมาแล้วจริงๆ
S : อิปลวก มึงอยู่ไหนมึงพูดความจริงมา มึงมัวแต่ปัดขนตาอยู่ใช่มั๊ย
เรา : ม่ะ... เมเจอร์ (เหงื่อแตก ที่จริงพึ่งผ่านศรีปทุม)

S ส่งสายให้ P

P : อีห่า มึงอยู่ไหน ของมึง
P : มึงมาช้าตลอดเลยรู้มั๊ย พวกกูเบื่อขี้เกียจรอแล้ววว มึงไม่ต้องแต่งหน้าเลยวันหลัง มึงมาก่อนนน

ไอ้เราก็เงียบ ซักพักก็เริ่มบอกว่า

S :  แมวที่บ้านกูใกล้ตายแล้วมึง กูเลยออกช้าา ฮือออออ
P : มึงอย่ามาโม้ หอยหลอด กูจะตบมึง....!!

ไอ้ข้างบนเลย มันจะเริ่มอ้างนู่นอ้างนี่...
ซึ่งปกติเวลานัดกันมันไม่ควร เพื่อนบอกไว้ตั้งแต่เมื่อวาน นัดกี่โมง มันควรจะบริหารเวลาได้
แต่เรายอมรับเลยว่า เรามัวแต่นั่งพิณิจขนตานาน(ซึ่งไม่มี)ไปหน่อย ซึ่งเป็นเหตุผลทุเรศๆ
เพื่อนฟังแล้วยังไงก็ต้องโกธรอยู่แล้ว ยิ่งอี P พูดด้วยยิ่งไม่กล้าบอกเลย........
แล้วอะไรที่มันขาดหายไป ?? ความยอมรับในความผิด หรือ ขอโทษ
และบอกว่าจะปรับปรุงตัว กลายเป็นพอไปถึงที่หมาย เพื่อนก็ซักกัน เออ ช้าๆๆทำไมๆ
เราก็จะบอกไป ไม่นะ แมวบ้านกูใกล้ตายแล้ว ซึ่งกลายเป็น เพื่อนต้องมานั่งถกหาความจริงกับเรา
แทนที่เราจะพูดว่า....

"  ขอโทษนะ พวกมึง กูสายเองแหละกูจะไม่ทำแล้วจริงๆ เดี๋ยวกูเลี้ยงข้าว "

(ไอ้คำหลังน่ากลัว..)

ต่อประเด็น ซึ่งเราเจอแบบนี้บ่อยมากๆ ถ้านึกเรื่องที่เราเป็น ก็แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวแหละ
ขนาดแค่นี้เองมันยังรู้สึกทุเรศทุรังเลย... แบบ โอ้ววว เป็นตราบาปในชีวิต... กูทำไปทำไม เลวจริง
ตัวเราเองก็ไม่รู้ว่าจะหนีความจริงไม่ให้ตัวเองผิดไปขนาดไหนเหมือนกัน ?? ทำไมต้องบดบังความผิดด้วย
ในเมื่อมันคือความจริงและสิ่งที่เราทำ และ คนอื่นๆต้องมานั่งปวดหัว(หรือคันติง)กับไอ้การหนีความผิดเนี่ย
ทำไมไม่ยอมรับผิดละ ทำไมไม่พูดขอโทษ.... ไม่พูดประเด็นเรื่องทีสาย เพราะปัดขนตา... ?? เอออล์ส
นั่งนึก ..ทั้งหมดมันอาจจะมาจาก " ความกลัว " ความกลัวที่จะรับผิด และ โดนว่า

หลายๆคนที่อ่านบล็อคนี้อยู่ ก็อาจจะพาลคิดว่า เคยเจอเหมือนกันนะ  หรือว่า เราก็เคยเป็น
คนแบบนี้มันเยอะมากๆ ถ้าทุกคนเลิกนิสัยนี้ได้ ชาติจะเจริญขึ้นเยอะ

ดูตัวอย่าง การเมืองบ้านเรา คนนู้นกล่าวหาคนนี้ คนนี้ก็กล่าวหาคนนู้น สรุปเลยว่าไม่มีใครยอมรับผิด
ไม่มีใครยอมพูดถึงความผิดตัวเอง

ถ้าไม่ผิดจริงควรเข้าประเด็นอธิบายสิฟระ อธิบายและไม่ต้องไปด่าชาวบ้านเค้า
เรื่องแบบนี้ก็พูดอย่างเช่นกัน เพราะมันมีบางคน เถไถ แถ เขียนไงวะ เออเอาเป็นว่า เก่งพอควร ลื่นเป็นปลาไหล
ไอ้พวกนี้...ยิ่งแค้นน... ยิ่งจับผิดอีกฝ่ายย  ใครไปว่ามัน มันยิ่งเป็นเลยพูดเรื่องอีกฝ่าย ทั้งที่ตัวมึงผิดก่อน
ตัวอย่างง่ายๆที่คุณหาได้ทั่วไปก็มี อย่างเช่น ที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต หรือ ตามห้างสรรพสินค้า
มันมีเยอะฮะ หลายกรณี ทุกที่อะ บางทีอ่านบล็อคอยู่นี่มันยังเห็นเล๊ยย

เราเคยไปซื้อของ ช๊อปปิ้งลัลล้า ที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เรื่องนี้นานพอสมควร
เป็นร้านในห้าง เกี่ยวกับพวกของผู้หญิงความสวยความงามเนี่ยแหละค่ะ
ระหว่างที่กำลังเลือกๆของอยู่ แต่สายตายังสังเกตุเคาท์เตอร์จ่ายเงินบ้าง เพราะว่ามันอยู่ใกล้ๆเองอะ
ระหว่างทีมีคนต่อแถวอยู่ มีอิป้าคนนึงทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้ ทำท่าจะแซงผู้หญิงคนหนึ่งอยู่
ผู้หญิงคนที่อยู่ด้านหลังผู้หญิงที่จะโดนแซงเลยพูดทักขึ้นมาว่า "ขอโทษนะคะ พี่เค้ามาก่อนค่ะ"
แน่นอนว่าอิป้าเดือดเลย ด่าเสียดัง อะไรกันใครมาก่อน บลาๆๆ ฉอดดๆ  เป็นเรื่องเป็นราวเลย
ซึ่งตอนนั้นเราค่อนข้างอึ้งพอสมควร เพราะเราก็เห็นเหมือนกันว่า อิป้านี่อยู่ๆไมก็เดินแทรกเฉยเลย...

คนแบบนี้ทุเรศมั๊ย.... ก็ทุเรศน่ะนะ แต่สงสัย ทำไมหน้าด้านขนาดนี้ หน้าด้านด่าชาวบ้านด้วย
ทำไมอิป้านี่ถึงกลัวจะยอมรับความผิดก็ไม่รู้ กลัวเสียหน้า ?? เสียงก็ดังขนาดนั้นน่ะนะ....
ถึงแม้อิป้าจะรีบขนาดไหนก็เถอะ ก็ควจะต่อแถว อย่าเอาตัวเองมาเป็นศูนย์กลางของโลก
อิป้าอาจจะสามารถพร่วดออกมาได้ ว่า อิชั้นรีบมากนะคะ อิชั้นอย่างงู้นอย่างงี้ บลาบลา มีลูกรออยู่
แบบนี้เค้าเรียกว่า เห็นแต่ความรู้สึกตัวเอง จะปกป้องตัวเองมากไปรึเปล่าฟระ...
แล้วคนที่เค้ายืนรออยู่ละ เค้าอาจจะรีบก็ได้ ... อิป้ามึงไม่ต้องยกตัวเองขึ้นมาก็ได้ค่ะ
และผู้หญิงที่เค้าบอกอิป้าว่า มึงแซง แทนที่มึงจะขอโทษเค้าที่มึงแซงหน้าเค้า... มึงกลับด่าเค้า...
เรื่องแบบนี้มันแสนจะยากอธิบาย แต่ขอพูดแบบรวมๆคือ น่าถีบชิบหาย ค่ะ

ขอยกอีกตัวอย่างหนึ่ง อันนี้เจอในบล็อค exteen เนี่ยแหละ
ตอนนั้นเรากับคุณโอเปิดไปอ่านบล็อคใครไม่รู้ เห็นหัวข้อน่าสนใจดี
ปรากฏว่าเป็นเรื่อง ของเจ้าของบล็อคคนหนึ่ง ท่าทางกำลังวัยรุ่น...
ชีลอกข้อสอบในห้องสอบค่ะ แล้วโดนอาจาร์ยจับได้ แน่นอนว่า ชีด่าอาจาร์ยเป็นชุดๆเลย
เขียนด่าว่า จำไว้นะ ชั้นจะแอนตี้แก จะไม่เข้าวิชาแก แล้วพอจับได้ทำท่าสะบัดสะบิ้งออกจากห้องสอบ
แน่นอนว่า นังหนู แกทุเรศค่ะ ลอกข้อสอบมันก็ผิดแล้ว แต่มันจะไม่ทุเรศมากถ้าแกไม่ด่าอาจาร์ย
ถามหน่อยว่า อาจาร์ยผิดอะไร..... เค้าทำตามหน้าที่ แล้วมาทำแอนตี้อาจาร์ยให้แกเสียใจเนี่ยมันถูกหรอ
ถ้าเกิดโดนจับได้ว่าลอก ก็ยอมรับผิดไปตามกฏระเบียบสิคะ ทำหน้าสำนึกผิดด้วย จะดูน่ารักกว่าเยอะ


พูดแล้วมันโมโห ไอ้คนที่ด่าคนอื่นเวลาเค้าทักทวงว่า เฮ้ย เอ็งทำงี้ได้ไง ผิดนะ
ขอบอกไว้ก่อนว่า คุณไม่ใช่พระเจ้าค่ะ ทุกๆคนสามารถทำผิดกันได้อยู่แล้ว เพียงแต่ว่าคุณจะยอมรับมั๊ย
ส่วนเรื่องที่น่าเกลียดระดับไหน ขึ้นอยู่กับการทำผิดแตกต่างกันไปค่ะ
ทำผิดหน้าด้าน ทำผิดเห็นแก่ตัว ทำผิดทำให้คนอื่นเดือดร้อน ทำผิดน่าตบแบบแอคโค่
ของแบบนี้มันจะสามารถลบล้างความน่าเกลียดได้ด้วย ขอโทษและสำนึกตัว ปรังปรุงด้วย
ยิ่งไปด่า ยิ่งตอกกลับ มันอาจจะยิ่งเห็นถึงความน่าเกลียด (แล้วยิ่งจับผิดคนอื่นด้วยนี่มัน...)

คิดดูว่า ถ้าในประเทศนี้คนส่วนมากเป็นคนที่ยอมรับในความผิด มีสามัญสำนึก
มันจะน่าอยู่ขนาดไหน เป็นการป้องกันการเกิดเรื่องร้าวฉานขึ้นมาได้ด้วย
ที่จริงยังมีเรื่องอีกเยอะเลยที่สามารถยกมาเป็นตัวอย่างอีกได้ เราเจอะเจอคนพวกนี้บ่อย

เอนทรี่ที่แล้วพูดตรงๆว่ามีเรื่องมาค่ะ (อยากด่าแต่เค้าคุยเหตุผล...??) ..ก็โอเคนะ ?
จะพูดว่าเอนทรี่ที่แล้วก็ไม่ได้ แต่เป็นเอนทรี่ที่อัพเมื่อวันที่ 14  july ที่ผ่านมา
เอนทรี่ที่ชื่อว่า " FUCK YOU LITTLE DOGGY "...........(ปัจจุบันคุณชายลบ)

อัพไว้นานมากๆค่ะ มีคนเข้ามาดูวันนั้นประมาณ 700 กว่าคนนะ (ก้เยอะนิดนึง)
แต่ไม่เห็นมีอะไร มาดูเมื่อวันก่อน 31 july  มาเลย พึ่งมาคอมเม้นท์ตอบ (นานมากก ทำไมพึ่งมา)

และเรื่องมันก็จบลงไปแล้ว แท่นแท้นน
ขอบอกไว้ก่อนเลยว่า เราเห็นวงนี้แล้วเราของขึ้นมาก ทั้งที่ปกติใจเย็น ไม่มีเรื่องกับใครนะ
เราเป็นคนมีเหตุมีผลนะคะ ไม่เที่ยวไปด่าใครมั่วซั่ว ใช้ชีวิตปกติเรียบๆ(บ้าของ)งามๆ
ง่ายๆ อยากพูดไรก้พูดก็ทำ อะแฮ่มม...
แต่ว่าเรื่องเกี่ยวกับพวก นักดนตรี j-rock เราค่อนข้างหัวรุนแรงนิดนึง และ เราเชื่อว่าพวกคนที่ฟังเพลง j-rock
ก็ค่อนข้างหัวรุนแรง ไม่ใช่รุนแรงเลย แต่ถ้ามันทุเรศ เราก็ด่า ไม่ใช่เป็นคนด่าคนไม่เป็นค่ะ

อีกอย่างนึงคือ ไม่ใช่เป็นการอวดอ้าง ทำภูมิใจในตัวเองแต่อย่างใด
แต่ว่าบล็อคเราวันหนึ่งคนดูเยอะพอควร.... ขนาดไม่อัพมันยังดูเยอะเลยนะ
แล้วก็เป็นมานานหลายเดือนแล้ว จนช่วงนี้เราเริ่มงงว่า เข้ามาดูไรกัน อ่านเอนทรี่ย้อนหรอ(วะ)
พวกแอบอ่านก็คงมี...ถ้าบริสุทธิ์ใจก็คอมเม้นท์เถอะค่ะ เราไม่กัด
แต่เกรียน VK กรุณาอย่า....... มันมีนะบางคน แต่ก่อนเราชอบวงอะไร แม่งชอบตาม แต่ทำเนียน
(แต่เราไม่เคยพูดหรือหวง ไปว่าแต่อย่างไร แต่นับวันเค้าก็เริ่มทำให้เสื่อมขึ้น ...จนเราไม่พูดลงบล็อคอีก)
แล้วเกรียน vk จะชอบวงจากหน้าตาก่อน ไม่แคร์เพลงเท่าไหร่ 
ซึ่งช่วงนี้ไม่ค่อยเอาวงไรลงแบบแต่ก่อนไม่ใช่ว่าไม่ฟัง ฟังอยู่ค่ะ
แต่กระแสจากเด็กการ์ตูนคอสแล้วมาชอบ VK มันเยอะเกิน
 (เน้นว่าคอสเกรียนๆ)จนเราไม่ชอบ
แบบว่าบางทีพูดถึงนักร้อง นักดนตรี ปกติถึงเราจะพูดยังไง
เราก้ยังให้ในความเคารพ... ซึ่งพวกนั้นไม่(ถึงจะดี้ด้า)บอกก่อนว่าเราไม่ชอบ
 หลายคนบอกว่า ฟังมานานแล้วแคร์พวกนี้ทำไม..... แต่พอเราเห็นเรารู้สึกแย่จริงจังละกัน
แต่ก่อนถึงเราจะเป็นเด็กไม่รู้ภาษา บ้าบอ
แต่ก็คือว่าเราคิดว่าเราไม่เกรียนแตกสะแหรกขนาดนี้ละกันนนว๊ะะะ
เราไม่สามารถบอกได้ว่าใคร เกรียนยังไง แต่มองแล้วมันรู้เลย
และบอกไว้ก่อน เราไม่ชอบคนที่เรียกนักดนตรีว่า "มัน" หรือสรรพคุณอื่นๆไม่เคารพ
คิดก่อนบ้างเหอะ ว่านักดนตรีจะรู้สึกยังไง(ถึงเค้าไม่รู้ก็ควรเคารพ)
เคียว dir en grey ยังเคยด่า คนที่คอสเคียวไปคอนเสิร์ต
ว่า ไปลดความอ้วนก่อนแล้วค่อยมาคอสผม เหอะ
แล้วก็ถ้าไม่ได้ร้องแบบใน cd หรือแต่งตัวตามแบบใน pv ไม่ชอบก็อย่ามาฟัง
เค้าจัดคอนมาให้คนฟังเพลง (วันนั้นเคียวแต่งตัวปกติมั้ง ใส่เสื้อหรือใส่เสื้อจำไม่ได้)
 อย่าคิดว่าจะทำอะไรมากก็ได้เหอะ  ให้ความเคารพกันบ้าง
อย่างน้อยถึงเค้าจะไม่เห็น ไอ้คนที่มันชอบจริงๆหรือมานานมันก็เห็นละวะ
เห็นแล้วมันหงิด จี๊ดแทนเลยนะคะ .....
แต่ก่อนเราอ่านบล็อคนักดนตรีบางคน บางคนก็บ่นแฟนเพลง... แฟนเพลงทำให้หนักใจนะคะ
และในกรณีของวง malerose เราถือว่าดูถูก gazette ในส่วนหนึ่ง
ซึ่งเราไม่ชอบ ต่อไปนี้จะทำเป็นไม่เห็นไปละกัน ล่องหนๆ
(ไม่ต้องมาพิมพนะคะ ถ้าเกิดเข้ามาอ่าน เดี๋ยวเราจะพลั้งปากไม่ไหวอีก...หุหุ)

และสำหรับส่วนหนึ่งของเกรียน vk
ขอร้องเหอะ เวลาคอส vk อย่าใส่วิกได้มั๊ย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด

(โมโห ไม่ชอบโดยส่วนตัวมากๆ)

ช่วงนี้เซ็งๆ มีปัญหากับยาฮอร์โมนมากมาย...
บางวันกินไป 2 เม็ด บางวันลืมกิน...    ช่วงนี้เลยสิวเริ่มขึ้น อ๊ากกกกก
มันเป็นความผิดของเราเองที่ขี้ลืม บางทีลืมไปแล้วว่าวันนี้กินแล้ว กินเพิ่ม..
แต่ตอนนี้หน้ายังโอเคขึ้นมากกก เพราะได้ครีมแก้มบุ๋มมาใช้แล้วว เย่

ต้องขอบคุณ เพื่อนเซฟนะคะ
ใช้แล้วหน้าดีขึ้นภายในไม่กี่วัน แต่สิวยังไม่หมด... ครีมมันกระปุกเล็กจริงนะ
ส่วนสิวนั้น ตอนนี้เราพบรักกับ ทานาคา อันนี้เป็นทานาคาบริสุทธิ์เลย
ใช้พอกสิวอักเสบค่อนข้างดี ถึงดีมากกกก ช่วงนี้ใช้ของไทย รณรงค์ไทยแฮะ ?

ลงรูป สมัยผมดำ มัธยมนี่ช่างเป็นเวลาอันแสนลำบากก

ปิดเทอมทีเดือนเดียว ก็ย้อมผม ผมทำสีดำกลับ จะย้อมอีกทีช่างยากเสียกระไร
ตอนนั้นหน้ายังไม่ค่อยมีสิวเท่าไหร่ โอ๊ยยย... นึกถึงตอนนี้แล้วเซ็งเป็ดด

และช่วงนี้...บ้าทำเสต็ก(มั่วๆ)กินเอง 

จะผอมมั๊ย ชาตินี้ ..........ฮืออออ 

และแน่นอนถึงกาเซ็ทโตะจะเปลี่ยนไป๋ ถึงจะแอบเศร้า
เรามีวงปลอบใจ อะหึหึหึ 

อีกอย่าง ปัจจุบัน หนูไม่สายแล้วนะ อร๊างงงค์ หนูจะเป็นเด็กดีรักษาเวลา

ปล. พิมพ์ลำบากจัง เล็บยาวขึ้น อ๊ากกกก
ปล2. นานๆทีจะพูดแรงๆ แหมม 
ปล3. สอบเสร็จ เมนส์มา... และ ว่าง (ุคุณโอย้ายบ้าน ฮือ)