หมูหยองดีขึ้นแล้ววว
ตอนแรกอาการซึม กินข้าวน้อย เลยอดใจไม่ได้ พาไปเจาะเลือดเลย
รอซักวันนึง ผลก็ออกมา สรุปคุณหมอบอกว่า หมูหยองเป็น พยาธิในเม็ดเลือด
ตอนแรกก็สงสัยว่าติดได้ไง หมูหยองไม่มีหมัด เห็บ ฟรอนไลน์ก็หยดนะ!!?
อาจจะเป็นเพราะหมาที่บ้านก็ได้ เอามาติด เพราะว่า........
พยาธิในเม็ดเลือด มันติดทาง เห็บ หมัด ยุง พาหะมีชีวิตทั้งหลายๆ 
แต่อาการไม่หนักมากเหมือนเป็นระยะเริ่มต้น แต่ว่า ค่าเม็ดเลือดขาวไม่ดีเลย แถมโลหิตจาง
สรุปว่า กลับมาบ้านซื้อาอาหารประโคม ยาบำรุงเลือด ป้อนยาก็ยากกกกส์ ลำบากใจ
แต่ถึงตอนนี้แล้วดีขึ้นแล้ว เราก็ดีใจ
วันแรกๆข้าวกินน้อยมาก นอนซึมทั้งวัน ไม่อึ๊ไม่ฉี่เลย แถมไปนอนหลบซอกใต้เตียง 
มาวันนี้ ฮีกลับมานอนยึดบนเตียงแล้ว อาการดี เห็นของเล่นก็ตบเล่นนน เย้
วันหลังๆนี่ดีขึ้นเยอะมาก ตอนนี้เริ่มเดินเหิน วิ่งเล่นได้ปกติ
แต่ก็ยังต้องกินยาอยู่
2 วันหลังเจาะเลือด เหมือนจะดีขึ้นหน่อย
ปีนขึ้นมานอนบนเตียงเหมือนเดิมแล้ว
นอนอย่างเดียว ท่าไหนสบายก็นอน
นอนตลอดเวลาหลายวันมาก แต่ก็ดีขึ้นๆ เหมือนมีแรงมา้อ้อน
กระเป๋าหม่าม๊าบี้ไม่เป็นทรงเลย ลูกเอ๊ย แพงนะ T_T
แต่ก็ขี้เกียจขัดใจ ปล่อยให้นอนไป ~
เจ้าของกระแดะ อยากถ่ายกับลูก แต่ไมมุมมันจูอนน...
ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว สีหน้าก็ดีขึ้น
ไปรับยาเพิ่มมากินต่อเนื่องจากคุณหมอ
จับลูกหยองแต่งเป็นซานต้า ~~~
กรี๊ดดดดดดดดดด ชอบอะ ลูกน่ารักมากกกก มีความสุข
หมูหยองเองก็ไม่ขัด เพราะชอบให้ถ่ายรูปอยู่แล้ว มองกล้องตลอด
น่ารักกก ทำไมมีคัตตอนบัดด้วย.....
รูปตอนอุ้มหมูหยองไว้ กำลังจับผ้าพันคอ รูปหน้าตอนนี้ตลกดี
หน้าจริงจังเลย เหมือนกับว่าจะออกมาหล่อมั๊ยหว่า 5555++
ที่ผ่านมาก็ไม่มีอะไรมาก ใช้ชีวิตอยู่บ้านเรื่อยเปื่อย
ใช้เวลานั่งเปื่อย อยู่กับครอบครัว กับแมว ซะส่วนใหญ่
กับเพื่อนเจอกันบ้าง สนุกดี ส่วนคุณโอแทบจะไม่เจอกันเลย
ต่างคนต่างว่าง เวลาไม่ตรงกัน... ยุ่งๆด้วยแหละ
มีเจอกันบ้านเซฟรี่บ้าง สนุกสนาน เฮฮาดี
ผ่านวันเกิดเซฟมาไม่นาน มันเลี้ยงพิซซ่า ทำเค้กให้กิน
ส่วนเพื่อนมันแต่ละคนก็ไม่ได้เอาของขวัญมา เลวมากกกก ว๊ากกก
รอก่อนนะคะ รับรองไม่ลืมแน่ พวกกูซุ่มอยู่น่ะ ที่จริง 55555+
ก็เฮฮาไปเรื่อย นอนกลิ้ง
ทุกคนดูโทรมและชิวผิดปกติ
ต่างจากชะนีฟองน้ำบางคน ดูแฮปปี้และแรดเป็นพิเศษ หมั่นไส้!
สนุกมากกก คิดถึง ยิ่งแก่ยิ่งยุ่ง เจอกันแค่นี้บุญโขแล้วววค่ะ
ขอบคุณเซฟที่ทำเค้กให้กิน บลูเบอรรี่โอริโอ้ชีสเค้ก อร่อยมากย่ะ จริงๆ
หน้าตาตัวเองที่ผ่านมา......
เหมือนเป็นคนละคนกันแทบทุกภาพ....
ช่วงนี้หน้าดีขึ้นกระจึ๋งสนึง (กระจึ๋งจริงๆ)
จากเดือนที่แล้ว แพ้ยาฮอรโมนหมอ ยี่ห้อขอสงวน... ผดขึ้นหน้าเป้งๆอย่างกับแม่มด
คุณโอยังตกใจ แต่เราก็ต้องผืนใจกินให้หมด หน้าก็ดีขึ้น
ช่วงนี้ไม่ค่อยแต่งหน้า หน้าเลยไม่ทำงานหนัก กร๊ากกกก แต่งบ้างเวลาออกไปธุระ
สังเกตุรูปด้านบน จะมีวันที่ผมดี กับ ผี เหี่ยว ฟู ฟีบ...
เพราะ ฝน นั่นเอง.......
เบื่ออมากกกกกก ตกเป็นบ้าเป็นบอ ซักผ้าไม่ได้โว๊ย หงุดหงิด
น้ำท่วมออกไปไหนไม่ได้ ต้องมานั่งวิดน้ำออกอีก แมวก็ออกไปอึ๊ไม่ได้ย่ะ!
พอฝนตกก็ออกไปไหนลำบาก อากาศทึมๆพิกลๆ..
ทำให้อยากจะเป็นโรค เดือน ห้า เดือนเจ็ด อีกครั้ง....จริงๆนะ
ช่วงนี้เลยต้องหาอะไรทำ จัดห้อง งานบ้าน เอ็กเซอร์ไซสต์ไป
พยายามทำตัวให้มันยุ่ง ไม่งั้นซึมหนักมาก...พอซึมแล้ว เริ่มเครียด
เครียดแล้วก็แย่ ชอบคิดมาก เก็บมานึกเล็กๆน้อยๆ ทั้งที่เรื่องมันขึ้มดมากๆ...
มีอยู่ช่วงนึงไม่สบาย อาการเดียวกับ ริว เด๊ะๆ
ปวดหัวมาก ปวดมาหลายวันแล้ว วันท้ายๆทนไม่ไหวไปหาหมอ
หมอทำตัวเหมือนรักษาคนไข้โรคจิตมาก คุยกับอิฉันโครตนาน
ถามปัญหาแฟน ทะเลาะกันมั๊ย ที่บ้านละ อะไรเครียด เลี้ยงแมวหรอ(??)
แล้วก็บอกอย่าเครียดนะครับ บลาๆ แล้วนั่งปลอบนานมาก
หมอเล่าเรื่อง ครอบครัวหมอให้ฟังด้วย... อืมมมม
ซักพักหมอก็สรุปว่า เราเครียดมาก แต่ส่วนตัวเราว่า ผลจากยาฮอรโมน
ทำให้เราเป็น ไมเกรนมากกว่า... ละมั้ง
ก็เลยฉีดยาแก้ปวดไป ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ........ ที่ก้นน (โตเป็นฟายแล้วนะคะ!!!?)
เจ็บมาก!!! ระบมก้นไปหลายวัน
สรุป ไม่ปวดหัวอีกเลย ปวดก้นแทน แถมมากๆๆ...
แถมหมอให้ยานอนหลับมากินอีก... ดูเหมือนเราหน้าตาเก็บกด โรคจิตมากเลยหรอ..
แต่พอกินยาไป... เชื่อมั๊ย ยานอนหลับมันกระตุ้นให้ตื่นทั้งคืนเนี่ย ไม่่ง่วงเลย -_-'''
ปล. ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ และ คอมเม้นท์ >w<
และคนที่เป็นเพื่อนบ้านเก่าๆที่ยังไม่ลืมกันน
ถ้าไม่ได้ไปคอมเม้นท์ขอโทษด้วยนะคะ เปื่อยๆ แต่จะตามเม้นท์ให้ได้จ้า
- ถ้าคิดว่าตัวเองศัลยกรรม แล้วคิดว่าคนอื่นเค้าศัลยกรรมเหมือนตัวเอง
หรือตามกระแส สังคมที่อยู่ แล้วละก็...คิดผิดว้อย!!
แมวหมูหยองนองทับหนังสือห้องสมุดโรงเรียนที่ไม่คืนนิหน่า
#1 By nobitaキネマ on 2009-10-24 09:53