timo

[Bento] ข้าวกล่องเละแด่ฮันนี่(อีกแล้ว)

posted on 03 Nov 2009 01:53 by timo in LOVE

เมื่อประมาณสัปดาห์ก่อนนู้นนน
ได้มีโอกาสเจอกับ ทร หลังจากไม่ได้เจอกันมาเกินเดือน นานมากกก
เอาเป็นว่าปิดเทอมครั้งนี้ ไม่ได้เจอเลย

เลยนัดกันง่ายๆ ขี้เกียจใช้เงินเยอะ ช่วงนี้ต่างคนต่างเครียดด้วย

เลยนัดไปกินข้าวกล่อง ง่ายๆบ้านๆกัน ตามสวนเหมือนเดิม
ขอบอกก่อนเลยว่า วันนั้นเราดีใจที่สุด แต่ก็ซวยและเหนื่อยที่สุดเช่นกัน!!!

ก่อนวันที่จะไปเจอกัน เราก็นั่งอ่านเตรียมของ นั่งคิดว่าจะทำอะไรให้คุณโอดี
เสริชๆไปว่าทำยังไง บลาๆ.... ไปเจอเรื่อง หอพักผีที่ญี่ปุ่น....... เสร่ออ่าน...

มันไม่น่ากลัวมาก แค่ประมาณว่า เจอผีมันคุ้ยของตอนกลางคืน ที่หออะไรแบบนี้
นั่นแหละ เรานอนไม่หลับ..... ทั้งคืน ทรมาณใจตัวเองมาก นอนอยุ่บนเตียงเฉยๆ แต่ไม่หลับ
เลยไปเอายาที่หมอให้มา ทำให้มันหลับดี มากินเม็ดนึง..... ไม่หลับเข้าไปใหญ่ ระแวงมากค่ะ

พอ ตี 5 ครึ่ง ลุกขึ้นมาเต้นเลย ตรูทนไม่ไหวแล้วว

(หงุดหงิดนอนไม่หลับ)

วันนั้นวันพระเลยออกไปใส่บาตรตามปกติ พอกลับมา ก็เริ่มบรรเลงข้าวกล่อง
นั่งทำไป พูดจากใจว่า ตั้งใจมากกก เพราะห่วยเรื่องทำอาหารสุดกู่
นั่งเปิดเว็ปนู้นเว็ปนี้ดู ยกโน๊ตบุ๊คไปไว้ในครัวเลยทีเดียว... ต้อง ขอบคุณพี่คิคุโนะ ด้วยค่ะ
แอบเปิดดูวิธีทำเบนโต๊ะไปด้วยในตัว บล็อคพี่นี่ช่วยในยามคับขันมากกกก ขอบคุณฮร้าาาาาา

โอนิกิริทำเองชิ้นแรกในชีวิต!!! ดีใจมาก.. ตอนแรกนึกว่าจะเละกว่านี้

ไม่รู้จะเขียนทำไมว่า Tuna ... เพราะทุกอันมันไส้ทูน่าหมด แบบว่างบน้อย...

ทำๆไป พอเด็จย่าเดินลงมา ก็มานั่งดูๆจิ้มๆ ถามว่า ทำไรเนี่ย
คือที่จริงทำเยอะมาก ทอดไก่ประมาณ 2-3 ชิ้นใหญ่ได้ แต่ตัดนิดเดียวไปให้คุณโอกิน
เอาตรงที่มันสวยๆ T^T ไข่ก็ต้มหลายใบ เอาใบที่เหมือนหัวใจมากสุดไป

(ทำไมผุดเป็นไอขึ้นมา สงสัยข้าวร้อน น่าเกลียดเนอะ T^T)

ทั้งหมดออกมาประมาณนี้... แอบเหนื่อยใจ เครียดกลัวเละ

พอหลังๆไม่ได้นอนด้วย กินอะไรไม่ได้ด้วย ปวดท้อง เริ่มหน้ามืด...

ก็เสร็จได้ประมาณนี้ ตั้งใจทำสุดๆแล้ว แต่ว่าที่คิดไว้มันดีกว่านี้เยอะมากกก โฮกกกก
ข้าวปั้นนี่ขี้โกง ใช้เครื่องปั้น แต่เอาเหอะ

ไม่อร่อยแต่ใส่ความรักเต็มร้อยนะคะ

ระหว่างขาไป แวะหายาทาน หน้ามืดมากก แน่นท้องสุดๆเลยได้ยาอมขับลมมา
แล้วก็แวะไปซื้อปากกานิดหน่อยที่ B2S พอไปถึงก็เลือกปากกาๆ...

อีคนขาย Talking Dic อีสันขวาน... ค่ะ

ชี้มาที่อิฉัน แล้วก็คุยกับเพื่อน (เสียงดังเราได้ยินเลยอะ)
เนี่ย เห็นหน้างี้ป้ะ เป็นพริตตี้แน่เลย ไม่ก็ทำงานร้านข้างๆ(ร้านสาวนั่งดริ้งค์)
พอตอนกลางวันก็ทำงานรับจ๊อบหย่อมหยอย เป็นแคดดี้มั่ง หาป๋ามั่ง แน่เลย บลาๆๆ...

(ตรงข้ามบ้านเราเป็นสนามกอล์ฟ)

โหยยย............. สติขาดผึ่งเลย

แต่มีมารยาทผู้ดีเลยไม่สนอะไรมัน ตอนแรกกะซื้อ Talking Dic ประชดแม่ง

แต่ขี้เกียจเสียตังค์.... จะซื้อ Talikng dic มาเพิ่มทำไมวะ....

ดิฮั้นเกลียดผู้หญิงต่ำๆที่สุดในโลก ยิ่งเป็นแคดดี้หาป๋าด้วยแล้ว (หน้าตาตรูเขมรเลวมากเลยหรอ)
หน้าเหมือนพริตตี้มากใช่มั๊ย พริตตี้มันมีทุกระดับทุกชนชั้น หน้าตาก็เหมือน "ผู้หญิง"
วันนั้นแต่งตัวไปก็ธรรมดามากก รองเท้าแตะด้วย กูแหกหน้าอก ใส่สั้นรัดตูดมั๊ย ก็ไม่.....
แต่เดี๋ยวนี้คนเราหน้าตาอะไรก็เมคได้ ศัลยกรรมก็ทำได้

บางคนหน้าตาสวย รูปร่างดี ไม่มีศักดิ์ศรีเยอะแยะไป...
แต่คนดีๆ หน้าตาสวยธรรมดา มีการศึกษา มีจารีตรักนวลสงวนตัวเค้าก็มีเยอะแยะไป

(เราไม่แอนตี้คนทำศัลยนะ

แต่แอนตี้พวกกระแสทำแข่งกันสวย พวกหัวกลวง พวกใจเน่าแต่หน้าอยากสวย

สุดท้าย ดิฉันไม่ได้ทำศัลยกรรมค่ะ)

ก่อนจะว่าใคร ชำเลืองตัวเองก่อน..

(เป็นแค่คนขายของมีสิทธิ์วิจาร์ณลูกค้าได้ไง แอร๊ยยยยยยส)

ฉนั้นพวกปากมอมที่เจอในวันนี้ มันก็แค่ไอ้พวกคนขายของคันปาก

ด่าคนอื่นไปทั่ว เบื่อค่ะ อร๊ายย สังคม

แล้วเราก็เลยนั่งรถไปหาคุณโอ หาสปอนเซอร์กิน เพราะจะเป็นลมแล้ว หน้ามืด..

ลมก็ตีเต็มท้อง จะอาเจียนตลอดเวลา อารมณ์มันปวดท้อง คลื่นไส้ แต่ก็ไม่อาเจียน ทรมาณอะ
พอ ทร มาเจอกัน ก็ดีอะ มีความสุขมาก ขอบคุณที่บ้านตั้งไกล(กว่าเดิม)แล้วอุตส่าห์มาหานะคะ
ถึงวันนั้นจะเจออะไรที่หน้าหงุดหงิดเยอะแยะไปหมด แต่ก็มีความสุขมากกก

กลับมาถึงบ้านนี่หลับเป็นตายค่ะ